Νέα εξέγερση σε φτωχό προάστιο της γαλλικής πόλης Γκρενόμπλ

Για πολλοστή φορά μία πόλη της κοιλάδας του Ρόνου, γνωστή στην αστική τάξη για τα περιβόητα κρασιά της, αποτέλεσε το επίκεντρο μίας εξέγερσης εκατοντάδων εξαγριωμένων κατοίκων. Αφορμή αυτή τη φορά στάθηκε ο θάνατος ενός υπόπτου για ληστεία σε καζίνο από τους πυροβολισμούς των αστυνομικών δυνάμεων.

Αμέσως το φτωχό προάστιο της γαλλικής πόλης Γκρενόμπλ, όπου έλαβε χώρα η δολοφονία, μετατράπηκε σε πεδίο μάχης μεταξύ των εξεγερμένων κατοίκων και των αστυνομικών δυνάμεων που είχαν παραταχθεί εκεί. Οι ταραχές ξεκίνησαν την Παρασκευή το βράδυ με τον θάνατο του Καρίμ Μπουντούντα ο οποίος μαζί με το συνεργό του καταδιωκόντουσαν για τη ληστεία 20.000 ευρώ από ένα τοπικό καζίνο. Ο συνεργός του διέφυγε και καταζητείται. Έκτοτε και ως τα ξημερώματα της Δευτέρας ακολούθησαν συγκρούσεις, βανδαλισμοί. Ισχυρή ήταν η απάντηση του κρατικού κατασταλτικού μηχανισμού αφού κλήθηκαν επιπλέον 240 ράμπο. Οι αρχές επέβαλαν απαγόρευση της βραδινής κυκλοφορίας ενώ προέβηκαν σε μαζικές συλλήψεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αστυνομικοί απαντούσαν με ελαστικές σφαίρες στις αυτοσχέδιες βόμβες που πετούσαν οι ομάδες των νεαρών. Ο απολογισμός, των νιοστών επεισοδίων που έχουν σημειωθεί στην περιοχή, ήταν η σύλληψη 19 ατόμων, τα 80 αυτοκίνητα και τα αρκετά καταστήματα είχαν πυρποληθεί.

Η εξέγερση στα γαλλικά προάστια σημειώθηκαν για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν η γαλλική βιομηχανία δέχτηκε σοβαρό πλήγμα από τα διεθνή πετρελαϊκά σοκ. Η συνοικία Κουρνέβ στο υποβαθμισμένο προάστιο του Παρισιού το 1971 και η μικρή βιομηχανική πόλη περιφερειακά της Λυών το 1979, αποτέλεσαν τα πρώτα θέατρα κοινωνικής βίας. Από τότε σχεδόν όλες οι γαλλικές πόλεις είδαν τις φτωχογειτονιές τους να εξεγείρονται, με τελευταία μεγάλη εξέγερση εκείνη του 2005. Τα γαλλικά γκέτο αποτελούν ένα ιδιαίτερο αστικό και κοινωνικό φαινόμενο. Τεράστια ακαλαίσθητα κτήρια, που οι Γάλλοι ονομάζουνε “block”, χτισμένα στις δεκαετίες του 1950 και 1960, στεγάζουν ως επί το πλείστον Γάλλους πολίτες μη ευρωπαϊκής καταγωγής αλλά και μετανάστες, αναπαράγοντας έτσι έναν ιδιότυπο κοινωνικό αποκλεισμό. Η ανεργία στις περισσότερες φτωχοσυνοικίες ξεπερνά το 50%, όταν ο μέσος όρος στη Γαλλία είναι 10%. Μόνη λύση επιβίωσης για πολλούς από του κατοίκους είναι το μικροέγκλημα, η οποία σε συνδυασμό με την απουσία κάθε είδους κρατικής δομής, καθιστά τις εν λόγω περιοχές «άβατα» για όσους δεν ανήκουν σε αυτές.

(Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 25/07/2010)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s