Η κρίση στην Ελλάδα πρόκειται να πάρει μεγαλύτερη προέκταση

Η νέα δανειακή σύμβαση, το νέο μνημόνιο και το ΡSΙ δεν οδηγούν στη δήθεν σωτηρία του ελληνικού κράτους, αλλά σε άτακτη χρεοκοπία του.

ΕΛΛΑΔΑ

Όπως δείχνουν οι τελευταίες εξελίξεις, η κρίση στην Ελλάδα πρόκειται να πάρει μεγαλύτερη προέκταση. Ακόμη και αν το πακέτο της τρέχουσας «διάσωσης» εγκρίθηκε από την τρόικα (ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ), η Ελλάδα κατευθύνεται προς ένα μεγάλο πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο.

Κατ’ αρχάς, είναι πλέον σαφές ότι η «διάσωση» δεν είναι στην πραγματικότητα μια διάσωση της Ελλάδας, αλλά κυρίως είναι μια διάσωση του γαλλογερμανικού τραπεζικού συστήματος. Και εξηγούμαστε. Κατά την τελευταία δεκαπενταετία, η Γερμανία δεν έχει αυξήσει κατά το ελάχιστο τους εγχώριους μισθούς της. Έτσι στην πλάτη της εργαζόμενης πλειοψηφίας του γερμανικού λαού δημιούργησε ένα τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα σε σχέση με την Ελλάδα και με άλλες περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης. Αυτά τα πλεονάσματα έχουν ανακυκλωθεί από τις ιδιωτικές τράπεζες δανείζοντας την περιφέρεια, κατά τον ίδιο τρόπο όπως την περίοδο 1973/79, όπου τα πλεονάσματα πετρελαίου ανακυκλώνονταν σε μεγάλο βαθμό μέσω Λονδίνου υπό τη μορφή των προσοδοφόρων στεγαστικών δανείων στη Λατινική Αμερική.

Έτσι τη δεκαετία του 1980 οι χώρες της Λατινικής Αμερικής (καθώς και σε άλλες περιφερειακές χώρες) υπέστησαν μια κρίση χρέους. Την ίδια ώρα το ΔΝΤ επέβαλε τα σχέδια σκληρής λιτότητας προκειμένου τα κράτη αυτά να εξοφλήσουν το δημόσιο χρέος τους, οδηγώντας σε μεγάλες κοινωνικές αναταραχές. Σήμερα είμαστε λίγο-πολύ μάρτυρες του ίδιου φαινομένου εντός της ευρωζώνης και συγκεκριμένα στην Ελλάδα. Με την επιβεβλημένη λιτότητα το ΑΕΠ της χώρας έχει μειωθεί κατά 15% από τις αρχές του 2009 και η ανεργία πλήττει σχεδόν το ήμισυ του συνόλου της νέας γενιάς.

Τώρα που οι γερμανικές τράπεζες έχουν μειώσει κατά πολύ την έκθεσή τους στο ελληνικό χρέος, η Γερμανία κάνει δεύτερες σκέψεις για την παραμονή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ. Η Γερμανία όμως δεν έχει απολύτως κανένα οικονομικό ή πολιτικό κέρδος από την εγκατάλειψη της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Αντιθέτως, μία εξουθενωμένη Ελλάδα, Πορτογαλία, σε λίγο και Ιταλία και Ισπανία υποταγμένες σε όλες τις γερμανικές απαιτήσεις από την οικονομική, κοινωνική και πολιτική τους εξαθλίωση επισφραγίζουν τη γερμανική ηγεμονία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Η νέα δανειακή σύμβαση, το νέο μνημόνιο και το ΡSΙ δεν οδηγούν στη δήθεν σωτηρία του ελληνικού κράτους, αλλά σε άτακτη χρεοκοπία του. Με επιστροφή σε νέο νόμισμα και μεγαλύτερο κόστος εξόδου από την ευρωζώνη! Δεν μπορεί για παράδειγμα να αποτελεί στόχο το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ναφτάσειστο 120% του ΑΕΠ, δηλαδή στο επίπεδο που ήταν το 2008-2009 όταν την ανάγκασαν να προσφύγει στον μηχανισμό στήριξης. Οι ξένοι πιστωτές στοχεύουν στην αποπληρωμή των τραπεζών μέσω δανείων της χώρας από τον μηχανισμό και στο ξεπούλημα του ελληνικού δημοσίου πλούτου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι έως και σήμερα στρατιωτικές δαπάνες που φτάνουν σχεδόν το 5% του ΑΕΠ της Ελλάδας. Αξίζει να σημειωθεί ότι αποτελεί το διπλάσιο από τον μέσο όρο των χωρών που συμμετέχουν στο ΝΑΤΟ. Περιέργως αυτή η πτυχή της «ελληνικής σπατάλης» δεν έχει αμφισβητηθεί από την Τρόικα μέχρι σήμερα. Και αυτό γιατί η Ελλάδα εισάγει τα οπλικά της συστήματα, κυρίως από τη Γαλλία, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Πέρα του ότι σχεδόν όλο το δάνειο πηγαίνει στην αποπληρωμή των γαλλογερμανικών τραπεζών, ένα μέρος του συνεχίζει να πηγαίνει σε δαπάνες για αμυντικούς εξοπλισμούς από τις προαναφερθείσες χώρες.

Τα έως τώρα συμπεράσματα είναι σαφή. Οι δράσεις της Τρόικας στην Ελλάδα είναι καταστροφικές. Σίγουρα οι εσωτερικές πολιτικές συνέπειες μιας ελληνικής χρεοκοπίας θα είναι ραγδαίες. Αν γίνουν γενικές εκλογές τον Απρίλιο (που είναι σχεδόν αμφίβολο), θα δείξουν την πλήρη απαξίωση των δύο παραδοσιακών κομμάτων, ως αποτέλεσμα της σκληρής λιτότητας που επιβάλλουν υπακούοντας στις εντολές της Τρόικας. Μεγάλη άνοδο θα εμφανίσουν οι παρατάξεις που έχουν δεσμευθεί την εγκατάλειψη της χώρας από το ευρώ. Η αστάθεια που επικρατεί στο πολιτικό σκηνικό της χώρας αγγίζει τα όρια του χάους. Και όπως έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία όταν επικράτησε το χάος πραγματοποιήθηκε και στρατιωτική επέμβαση για να «αποκαταστήσει την τάξη».

Πολλοί είναι αυτοί που θυμούνται ότι μετά τον εμφύλιο πόλεμο ή το πραξικόπημα των συνταγματαρχών του 1967 η Δύση έκανε τα στραβά μάτια στην καταστολή που ακολούθησε. Αυτό φυσικά είναι κάτι που απευχόμαστε να συμβεί.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα Φιλελεύθερος, 28/02/2012)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s