Όχι στη λύση με όρους Μνημονίου

nato

ΚΥΠΡΟΣ

Με συντονισμένο τρόπο διαμορφώνονται τα έως τώρα δεδομένα στο Κυπριακό. Ιδίως μετά και τις ταυτόχρονες δηλώσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου Όλι Ρεν και του Τούρκου προέδρου Αμπντουλάχ Γκιούλ. Όλως τυχαίως, την ίδια μέρα και στο ίδιο μήκος κύματος έκαναν λόγο για «λύση», με αφορμή την οικονομική κρίση στην Κύπρο. Η οικονομική επιβίωση της Κύπρου περνάει μέσα από την επίλυση του Κυπριακού.

Ανάλογα συντονίστηκε και το ντόπιο κεφάλαιο που πατρίδα δεν κοιτά. Είτε αυτό είναι ελληνοκυπριακής καταγωγής, είτε τουρκοκυπριακής. Η «πράσινη γραμμή» που (υποτίθεται) υπάρχει ανάμεσα σε αυτό καταργείται και τα οδοφράγματα που  «διαχωρίζουν» τα συμφέροντα της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής αστικής τάξης πέφτουν. Απευθύνοντας χαιρετισμό στη Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) Κύπρου, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Τουρκοκύπριων επιχειρηματιών (ISAD) Μετίν Σιαντί τόνισε ότι «οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι επιχειρηματίες πρέπει να ενώσουν τα χέρια και να συνεργαστούν για τη λύση του Κυπριακού». Στη συνέχεια εξέφρασε «την αλληλεγγύη των Τουρκοκύπριων επιχειρηματιών με αφορμή την οικονομική κρίση και ότι η συγκεκριμένη χρονική στιγμή υπαγορεύει την επίλυση του Κυπριακού… Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται επίδειξη κατανόησης και συμπάθειας και από τις δύο πλευρές», προσθέτοντας ότι «αυτό είναι η μεγαλύτερη αρετή της παρούσας ηγεσίας της ελληνοκυπριακής κοινότητας», φωτογραφίζοντας την κυβέρνηση Αναστασιάδη. Σε αυτή τη βάση η κυβέρνηση Αναστασιάδη θα εντάξει την Κύπρο στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, ενώ η εξάρτηση από το Ισραήλ θα είναι συνδετικός κρίκος με την Τουρκία.

Η Τουρκία θεωρείται πλέον παίχτης κλειδί για τη θέση του δυτικού μονοπωλιακού κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Και αυτό γιατί πρώτον προκρίνεται η μεταφορά του φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας καθότι είναι και η πιο συμφέρουσα λύση. Δεύτερον, σε ενδεχόμενη ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Δαμασκό, προβλέπεται να γίνει χρήση στρατιωτικών βάσεων εντός των συνόρων της. Όμως θα διεκδικήσει και κάποια ανταλλάγματα, ισχυροποιώντας τη θέση της στο Κυπριακό. Φυσικά, δεν θα μείνει και αμέτοχη στην εκμετάλλευση των θαλάσσιων οικοπέδων της Κύπρου. Με λίγα λόγια αυτή η περίοδος μπορεί να θεωρηθεί πλέον ως το πρώιμο στάδιο μίας επικείμενης λύσης του Κυπριακού που θα παραπέμπει σε ένα νέο σχέδιο Ανάν. Αλλά με πολύ πιο αντιδραστικούς όρους για τους λαούς της περιοχής. Χωρίς τη διενέργεια δημοψηφισμάτων και με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι. Οι δυνάμεις του ντόπιου κεφαλαίου συσπειρώνονται για να προασπίσουν τα συμφέροντά τους.

Τον ίδιο δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσουν οι λαοί της περιοχής. Για την προάσπιση των δικών τους συμφερόντων θα πρέπει να ξεπεραστεί σύντομα ο διχασμός που υπάρχει από το 2004 μεταξύ του ρεύματος του κοσμοπολίτικου «ναι» και αυτό του διεθνιστικού και πατριωτικού «όχι». Απαραίτητη είναι η αντιδιαστολή με το αστικό και εθνικιστικό «όχι». Στο πλαίσιο της κοινής συνεργασίας και της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών της περιοχής να απορριφθεί οποιοδήποτε σχέδιο πάει να επιβληθεί. Γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό θα εξυπηρετήσει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των μονοπωλίων, μέσω της αρπαγής και εκμετάλλευσης των ΑΟΖ και των εργαζομένων. Με όρους μισθών πείνας και φτώχειας, όπως ακριβώς επιβάλλουν τα μνημόνια.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 26/05/2013)

Ο «Αττίλας ΙΙΙ» εισβάλλει στην Κύπρο με το ρόπαλο του Μνημονίου

Η νέα εποχή οικονομικής επικυριαρχίας για την πολύπαθη Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλέον γεγονός. Μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου αναμένεται να πέσουν οι υπογραφές, οπότε η χώρα θα υπαχθεί επίσημα σε καθεστώς Μνημονίου. Με ήδη περιορισμένη την εθνική της κυριαρχία από την Τουρκία και τη Μεγάλη Βρετανία, το έγκλημα ολοκληρώνεται.

Οι όποιες ελπίδες υπήρχαν για την αποτυχία της συμφωνίας μεταξύ της αριστερής κυβέρνησης Χριστόφια και της τρόικας, δυστυχώς αποδείχτηκαν φρούδες. Το τελευταίο διάστημα πολλοί ήταν αυτοί που έλεγαν ότι η κυβέρνηση Χριστόφια θα πήγαινε την επικύρωση από αναβολή σε αναβολή, μέχρι τις προεδρικές εκλογές στις αρχές του 2013. Μάταια όμως. Γι’ άλλη μία φορά επικράτησε η λογική της «νομιμοφροσύνης» και του «κυβερνητισμού» στις τάξεις της. Η ιστορία έγραψε ότι το πρώτο Μνημόνιο θα φέρει την υπογραφή της αριστερής κυβέρνησης Χριστόφια, υποθηκεύοντας το μέλλον του τόπου και φυσικά την ίδια την κυπριακή Αριστερά.

Όσα δεν κατάφερε η Δεξιά να επιβάλει εδώ και δεκαετίες –γιατί είχε πάντα απέναντι τον λαϊκό παράγοντα με κύριο εκφραστή του το μαχητικό ΑΚΕΛ ως αντιπολίτευση– τα κατάφερε η κυβέρνηση Χριστόφια. Η εκλογή της προ πενταετίας έφερε έναν άνεμο αισιοδοξίας στις τάξεις όλου του προοδευτικού κόσμου της Κύπρου. Την είχε εμπιστευτεί για τις διακηρύξεις της που αφορούσαν τη λύση του χρόνιου εθνικού της προβλήματος. Στην πορεία όμως στράφηκε προς το αντιδραστικό κράτος – χωροφύλακα της περιοχής, το Ισραήλ, που πνίγει στο αίμα πάλι τον παλαιστινιακό λαό.

Η Κύπρος δεν θα παίξει το ρόλο του συμμάχου, αλλά του υπηρέτη λόγω του υπερδανεισμού και του χρέους. Ενός χρέους που προήλθε από το PSI και φέρει μεταξύ άλλων την υπογραφή της κυπριακής κυβέρνησης, που δημιουργεί μια μαύρη τρύπα στο χρηματοπιστωτικό της σύστημα κι ετοιμάζεται και πάλι να υπηρετήσει τις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου και της ΕΕ. Το δάνειο από τον μηχανισμό «στήριξης» θα είναι 17,5 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή είναι και το ΑΕΠ της! Τα 10 δισ. θα πάνε απευθείας στις τράπεζες. Τα υπόλοιπα θα καλύψουν τις τρύπες που δημιουργήθηκαν στα δημόσια οικονομικά με την απευθείας χρηματοδότηση των τραπεζών. Το αντίτιμο θα περιλαμβάνει περαιτέρω μείωση μισθών κατά 16%, αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 67, κατάργηση της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής, καθώς και περικοπές στις συντάξεις και κατάργηση επιδομάτων. Ούτε λόγος δεν γίνεται για την αύξηση του εταιρικού φόρου, που είναι ο χαμηλότερος στην ευρωζώνη (10%). Ο μέσος εταιρικός φόρος στην ευρωζώνη είναι 26,1%. Το πακέτο περιλαμβάνει και την ιδιωτικοποίηση «φιλέτων», δηλ. κερδοφόρων επιχειρήσεων του Δημοσίου όπως η CYTA, που έχει 1δισ. ευρώ κέρδος.

Για τις εντυπώσεις, κύκλοι της κυβέρνησης διαμήνυαν ότι κατάφεραν να φέρουν ένα ήπιο Μνημόνιο. Όπως όμως δεν υπάρχει «ολίγον έγκυος» έτσι και δεν υπάρχει ήπιο Μνημόνιο! Όπου και αν πάτησε το πόδι του το ΔΝΤ, άφησε πίσω του κοινωνικά συντρίμμια, εκατομμύρια ανέργους και μισθούς Μπαγκλαντές (σχεδόν)! Η ελληνική εμπειρία μάς δίδαξε ότι μετά το πρώτο Μνημόνιο, επιβάλλεται ένα –πολύ πιο σκληρό– δεύτερο και τρίτο.

Όλα δείχνουν ότι σε λίγους το μήνες το πολιτικό σκηνικό της Κύπρου θα αλλάξει. Ο Νίκος Αναστασιάδης του δεξιού ΔΗΣΥ, που αγωνιούσε μήπως και δεν υπογράψει η κυβέρνηση Χριστόφια το Μνημόνιο, θα βρει στρωμένο «κόκκινο» χαλί. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και πάλι ως φάρσα. Ο Μακάριος το 1974 κάλεσε το Συμβούλιο Ασφάλειας να αποκαταστήσει την «συνταγματικήν τάξιν» και στο αριστερό ΑΚΕΛ έλαχε ο τραγικός ρόλος να βάλει την υπογραφή του στην επέλαση των οικονομικών τανκς της τρόικας.

Δεν έχει κλείσει μία δεκαετία από τότε που οι ξένοι επικυρίαρχοι επιχείρησαν να επιβάλουν το επαίσχυντο Σχέδιο Ανάν για τη δήθεν λύση του εθνικού ζητήματος. Τότε που το 73% του κυπριακού λαού τους το έτριψε στη μούρη. Κατάφεραν όμως τελικά να επιβάλουν τον «κοινωνικό Ανάν», προκειμένου να γίνει η Κύπρος έρμαιο των ιμπεριαλιστικών βλέψεων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Και όλα αυτά με φόντο τα κοιτάσματα πετρελαίου, τα οποία οι κυρίαρχοι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί φρόντισαν να τα «αξιοποιήσουν» για να «ζαλίσουν» τον κυπριακό λαό, ο οποίος δεν θα δει να βελτιώνεται το βιοτικό του επίπεδο από την εκμετάλλευσή τους.

Αντιθέτως, θα γίνει μάρτυρας υπεξαίρεσης του εθνικού του πλούτου και μάλιστα ούτε καν από την ντόπια αστική τάξη, αλλά από την ξένη. Τα συμφέροντα που διακυβεύονται ξεπερνούν κατά πολύ τη δυναμική του κυπριακού κεφαλαίου. Η δανειακή σύμβαση είναι όσο ο ετήσιος πλούτος και δεν προβλέπονται πόροι που θα διοχετεύονται στην παραγωγή.

Με την έναρξη των διαπραγματεύσεων, η τρόικα επέβαλε την υπεξαίρεση όλων των πιθανών εσόδων από την άντληση και αξιοποίηση των υδρογονανθράκων και τη διάθεσή τους στην εξυπηρέτηση των δανείων. Στο σχέδιο δράσης για το Ταμείο Υδρογονανθράκων υπάρχει αναφορά για ενημέρωση της τρόικας. Οι ξένοι πιστωτές επέβαλαν και μια ρήτρα – κλειδί για να το ελέγχουν, σύμφωνα με την οποία οι εισροές και εκροές του Ταμείου Υδρογοναναθράκων περιλαμβάνονται στον κρατικό προϋπολογισμό και άρα προορίζονται για εξόφληση του χρέους…

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 25/11/2012)

Η σκιά του Μνημονίου πάνω από την Κύπρο

Τις πιο κρίσιμες ώρες της σύντομης ιστορίας της διανύει αυτή την εποχή η κυπριακή οικονομία. Πλέον το εφιαλτικό σενάριο για υπαγωγή της Κυπριακής Δημοκρατίας σε καθεστώς Μνημονίου φαντάζει ολοένα και περισσότερο αληθινό.

Τις πιο κρίσιμες ώρες της σύντομης ιστορίας της διανύει αυτή την εποχή η κυπριακή οικονομία. Πλέον το εφιαλτικό σενάριο για υπαγωγή της Κυπριακής Δημοκρατίας σε καθεστώς Μνημονίου φαντάζει ολοένα και περισσότερο αληθινό.

Έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, αυτό που διαφαινόταν ήταν ότι η κυβέρνηση του προέδρου Δ. Χριστόφια δεχόταν ισχυρές πιέσεις από τους ευρωπαίους εταίρους της προκειμένου να εντάξει την Κύπρο στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Βασική επιδίωξή τους είναι η χώρα να τεθεί υπό καθεστώς Μνημονίου τις αμέσως επόμενες ημέρες. Δηλαδή πριν από τις 30 Ιουνίου, καθότι την αμέσως επόμενη ημέρα η Κυπριακή Δημοκρατία θα αναλάβει την ευρωπαϊκή προεδρία.

Φυσικά, αυτός ο θεσμός έχει πλέον εθιμοτυπικό χαρακτήρα και όχι την όποια αίγλη είχε κάποτε. Δεν παύει όμως η Κύπρος να έχει επενδύσει αρκετά σε αυτόν το θεσμό από τη στιγμή που της δίνει την ευκαιρία να προβάλει το εθνικό ζήτημα της Μεγαλονήσου που δεν είναι άλλο από την εισβολή και την κατοχή του βόρειου μέρους της. Στο σημείο αυτό αξίζει να τονιστεί ότι η Κύπρος θα είναι το πρώτο κράτος της Ευρώπης των «27» που θα αναλάβει την προεδρία με περιορισμένη την εθνική κυριαρχία της, λόγω της ημικατοχής. Η υπαγωγή της σε καθεστώς πολιτικής και οικονομικής υποτέλειας θα αποτελέσει μεγάλο πολιτικό πλήγμα και θα οδηγήσει σε περαιτέρω απαξίωση της διαπραγματευτικής της ισχύος.

Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση Χριστόφια προσπαθεί να αποφύγει την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης και επιδιώκει πάση θυσία να εξασφαλίσει νέο διακρατικό δάνειο από τη Ρωσία ή ακόμα και από την Κίνα. Ταυτόχρονα ωστόσο, αποκαλύπτει και τα όριά της καθώς δεν δείχνει καμία διάθεση να αμφισβητήσει στο ελάχιστο το θέσφατο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ ή να συγκρουστεί με τους μηχανισμούς της.

Αναφορικά με τον δανεισμό από τη Ρωσία, στο τραπέζι μπήκαν και ανταλλάγματα οικονομικά, που επικεντρώνονται στα δικαιώματα επί της κυπριακής ΑΟΖ, στον δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων που βρίσκεται σε εξέλιξη. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Πολίτης με τίτλο «Ρωσία ή Ευρώπη; Αποφάσεις αναλόγως όρων», εκτιμάται ότι η Λευκωσία δείχνει να βρίσκεται πιο κοντά στον μηχανισμό στήριξης, καθώς παρουσιάζεται εμπλοκή της ΕΕ. Αυτό σημαίνει ότι η ΕΕ παρασκηνιακά και λυσσασμένα επιδιώκει πάση θυσία να μη βρει η Κύπρος ξανά διέξοδο σε διακρατικό δάνειο, ώστε να αναγκαστεί να προσφύγει στο μηχανισμό στήριξης. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις δηλώσεις του υφυπουργού για Ευρωπαϊκά Θέματα Α. Μαυρογιάννη, που διαβεβαίωνε ότι «στην περίπτωση που οδηγηθεί σε διακρατικό δανεισμό από τη Ρωσία ή την Κίνα, θα υπάρξει εμπλοκή της ΕΕ».

Το ποσό που χρειάζεται άμεσα η Κύπρος αγγίζει τα 4 δισ. ευρώ. Ένα τέτοιο ποσό είναι εντελώς ασήμαντο για τα μεγέθη των μεγάλων κρατών. Στη φάση που βρίσκεται η ευρωζώνη σε καμία περίπτωση τα μεγάλα οικονομικά κέντρα δεν θα άφηναν τη μικρή Κύπρο να σταθεί παράδειγμα για άλλες μικρές χώρες ώστε να διαπραγματεύονται διακρατικά δάνεια με άλλα εκτός Ευρώπης κράτη όπως τη Ρωσία και την Κίνα. Υπενθυμίζεται ότι πέρυσι το ρωσικό δάνειο ήταν αυτό που απέτρεψε την Κυπριακή Δημοκρατία να υπαχθεί σε καθεστώς Μνημονίου. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στους Ευρωπαίους που πάση θυσία θέλουν να την πάνε σε Μνημόνιο.

Το ποσό των 4 δισ. ευρώ προκύπτει από τον συνυπολογισμό του κόστους στήριξης της Λαϊκής Τράπεζας, το οποίο θα ξεπεράσει το 1,8 δισ. ευρώ και του ποσού που απαιτείται για να μπαλωθεί η μαύρη τρύπα που δημιουργείται στα δημόσια οικονομικά από τη διάσωση της τράπεζας. Σύμφωνα με τους ίδιους υπολογισμούς, το ποσό για τις δημοσιονομικές ανάγκες ξεπερνά τα 2 δισ. ευρώ. Όταν ο υπουργός Οικονομικών Β. Σιαρλής δηλώνει ότι «αν η Κύπρος προσφύγει στο μηχανισμό στήριξης δεν θα είναι μόνον για τις τράπεζες, αλλά και για τις μελλοντικές δημοσιονομικές ανάγκες της χώρας», θα πρέπει να ξεκαθαρίζει ότι αυτές οι ανάγκες είναι άμεσο αποτέλεσμα της διάσωσης του τραπεζικού συστήματος.

Η προοδευτική παραλλαγή της αστικής πολιτικής έχει πλέον αυστηρά όρια και αδυνατεί να αμφισβητήσει το διεφθαρμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Με τη διάσωση τραπεζών μπαίνουν έμμεσα πλάτες στο πλιάτσικο που έκαναν τα «γκόλντεν μπόις», μέλη των ΔΣ τους. Είναι αποκαρδιωτικό για μια αριστερή κυβέρνηση να μην τολμά να προτείνει καν αυτό που έγινε στην Ισλανδία: Να αφήσει την ιδιωτική τράπεζα να χρεοκοπήσει και στη συνέχεια να την εθνικοποιήσει, παρέχοντας εγγύηση σε όλες τις καταθέσεις, ώστε κανένας πολίτης να μη χάσει τις αποταμιεύσεις του.

Η νέα αγριότερη φάση της κρίσης, που μαίνεται από το 2008, οδηγεί τις αγορές σε επίθεση κατά του αστικοδημοκρατικού πολιτεύματος καταργώντας το κοινωνικό συμβόλαιο. Η αριστερή κυβέρνηση Χριστόφια εξακολουθεί να επιδιώκει την τακτική της κοινωνικής ειρήνης, έχοντας ωστόσο εγκαταλείψει κάθε σκέψη μετασχηματισμού της κοινωνίας σε προοδευτική, σοσιαλιστική κατεύθυνση. Ακόμα και αν της αναγνωρίσουμε το ελαφρυντικό των ειδικών συνθηκών που επικρατούν στην Κύπρο, δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στη ραγδαία ενσωμάτωσή της στους αστικούς θεσμούς και στην πορεία μετάλλαξή της σε μια δεξιά σοσιαλδημοκρατία.

 (Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 16/06/2012)

Αποικία του Ισραήλ η Κύπρος

Κοινές ασκήσεις Αθήνας Τελ-Αβίβ

Μεγάλη κινητικότητα παρουσιάζουν οι εξελίξεις στην Κύπρο τον τελευταίο μήνα. Το προηγούμενο διάστημα η Τουρκία εμφανίστηκε με την τακτική της διαξονικής απειλής κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή με τις απειλές του πολεμικού της στόλου σε σχέση με τις υποθαλάσσιες έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ και με το παιχνίδι που παίζει γύρω από το ζήτημα του ανοίγματος της Αμμοχώστου. Την εβδομάδα που πέρασε, τη σκυτάλη πήρε το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ που τοποθετήθηκε πια και επισήμως υπέρ της Κύπρου.

Αυτό αποκαλύπτεται στην επιστολή που απέστειλε ο Aμερικανός γερουσιαστής Χάουαρντ Μπέρμαν προς στην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, πό την οποία ζητεί «ριζική επανεκτίμηση της αμερικανικής πολιτικής έναντι της Κύπρου», καλώντας την να καταδικάσει τη στάση της Τουρκίας για τα θέματα που σχετίζονται με το Kυπριακό. Ο Χάουαρντ Μπέρμαν, καλεί την Αμερικανίδα υπουργό να καταδικάσει τις απειλές της Άγκυρας σε σχέση με την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ της, καθώς και την πολιτική αλλοίωσης της δημογραφικότητας της περιοχής.

Ο Μπέρμαν δεν είναι τυχαίος. Είναι ο ηγέτης της δημοκρατικής πλειοψηφίας στην επιτροπή Εξωτερικών της αμερικανικής Βουλής και ο πιο ισχυρός παράγοντας του εβραϊκού λόμπι. Όπως τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί και το πότε έγινε αυτή η κίνηση. Η επιστολή αυτή στάλθηκε μία ημέρα μετά την εκτεταμένη στρατιωτική συμφωνία ανάμεσα σε Κύπρο και Ισραήλ. Η συμφωνία έγινε κάτω από άκρα μυστικότητα και ανακοινώθηκε μετά την υπογραφή μεταξύ του διευθυντή του στρατιωτικού γραφείου του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, Τζέικομπ Λαόρ και του υπουργού Άμυνας της Κύπρου, Δημήτρη Ηλιάδη. Πλέον, η Κυπριακή Δημοκρατία μετατρέπεται σε αποικία του Ισραήλ. Κι αυτό γιατί στη συμφωνία αυτή προβλέπεται τόσο η συνεργασία στον τομέα της στρατιωτικής βιομηχανίας, όσο και στον αμιγώς στρατιωτικό. Αφού εκτός από τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ των δύο κρατών, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις θα αναλάβουν τη στρατιωτική εκπαίδευση της κυπριακής εθνοφρουράς σε διάφορους τομείς! Επί της ουσίας, το κράτος του Ισραήλ αναλαμβάνει την κυριότητα της ευθύνης για την εθνική άμυνα της Δημοκρατίας, έχοντας υπό την ευθύνη του και τον έλεγχό του τις κυπριακές στρατιωτικές δυνάμεις. Όπως αναφέρει ο κυπριακός Tύπος, αξιωματικοί του ΓΕΕΦ θα μεταβούν στο κέντρο τακτικών επιχειρήσεων και σχεδιασμών μάχης των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων, με σκοπό να επιμορφωθούν.

Το ΑΚΕΛ χαιρέτισε την επιστολή του αμερικανού γερουσιαστή προς την υπουργό των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον διά του εκπροσώπου Tύπου του, Γιώργου Λουκαΐδη, προσθέτοντας ότι «ο κ. Μπέρμαν δεν είναι τυχαίο πρόσωπο, είναι σημαντικός παράγοντας στο εβραϊκό λόμπι και βεβαίως ένα σημαντικό μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου». Την ίδια ώρα το Ισραήλ και η Ελλάδα ολοκλήρωσαν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις για πρώτη φορά στην ανατολική Μεσόγειο.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, ο8/04/2012)

Άνοιγμα της Αμμοχώστου

Διπλή πρόκληση της Άγκυρας

Κίνηση που υπονομεύει την ήδη δύσκολη και αδιέξοδη κατάσταση στο τραπέζι των απευθείας διαπραγματεύσεων για την επίλυση του κυπριακού ζητήματος, αποτελούν οι πιθανές ενέργειες της Άγκυρας για το θέμα της περίκλειστης περιοχής Αμμοχώστου. Όπως αναφέρει δημοσίευμα, υπό τον τίτλο «Άνοιγμα της πόλης-φάντασμα» της τουρκικής εφημερίδας Μιλιέτ σε ανταπόκριση του Σεφά Καραχασάν από τα κατεχόμενα, η αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» ετοιμάζεται να κάνει ένα «ιστορικό βήμα». Όταν οι Eλληνοκύπριοι αναλάβουν την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την 1ην Ιουλίου, θα ανοίξει τα «Βαρώσια» για εγκατάσταση και όλοι οι Eλληνοκύπριοι θα μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους». Η τουρκική εφημερίδα ισχυρίζεται πως έχουν ήδη αρχίσει οι εργασίες για μονομερές άνοιγμα των Βαρωσίων. Ο Δήμαρχος Αμμοχώστου Αλέξης Γαλανός δήλωσε από την πλευρά του ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει να επιμένει αμετάθετα στην επιστροφή της Αμμοχώστου με βάση τη δεύτερη συμφωνία κορυφής Κυπριανού – Ντενκτάς, αλλά και με βάση τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 550 και 789 και να δοθεί στα Ηνωμένα Έθνη και στη συνέχεια στους νόμιμους κατοίκους και στο νόμιμο κράτος».

Μελετώντας τις αποκαλύψεις της Μιλιέτ περί προσφοράς εγκατάστασης στη σκλαβωμένη νεκρή Αμμόχωστο σε όσους Eλληνοκύπριους έχουν εκεί περιουσία, υπό τον έλεγχο της τουρκοκυπριακής πλευράς και υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, το πρώτο συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι αυτή η τουρκική κίνηση στοχεύει στην επιτάχυνση της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εξετάζοντας σε βάθος την εν λόγω κίνηση, αμέσως αποκαλύπτεται η κύρια κατεύθυνση της Τουρκίας, η οποία κινείται παράλληλα με τις απειλές του πολεμικού της στόλου σε σχέση με τα κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ. Μέσω αυτής της διαξονικής απειλής (άνοιγμα Αμμοχώστου, υποθαλάσσιες έρευνες) η Τουρκία στοχεύει να επιτύχει σε μονομερή λύση του διζωνικού συνεταιρισμού. Η απώλεια μέρους της κυριαρχίας της υφιστάμενης Κυπριακής Δημοκρατίας με πρόσχημα το συνεταιρισμό δύο συνιστωσών κοινοτήτων, θα καταστήσει την Άγκυρα ισότιμο συγκυρίαρχο επί του συνεταιρισμού και άρα συνιδιοκτήτη της κυπριακής ΑΟΖ. Έχοντας τον απόλυτο έλεγχο του ψευδοκαθεστώτος Έρογλου, που αποτελεί το μακρύ χέρι της κυβέρνησης Ερντογάν, η Άγκυρα στοχεύει στην ιμπεριαλιστική της στρατηγική επέκταση και στον έλεγχο των κοιτασμάτων. Αυτή η κίνηση σίγουρα θα οξύνει και άλλο τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Την ίδια ώρα, στη Λευκωσία οι απευθείας συνομιλίες του Χριστόφια με τον Έρογλου οδηγούνται σε οριστικό αδιέξοδο. Αγκάθι των διαπραγματεύσεων αποτελεί το περιουσιακό. Ίσως δε, η συνάντηση αυτή των δύο ηγετών να ήταν και η τελευταία στις απευθείας συνομιλίες.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 01/04/2012)

Τουρκικές έρευνες πετρελαίου στα κατεχόμενα

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Χουριέτ, οι εξορύξεις που ξεκίνησαν οι Κύπριοι, έχουν εξοργίσει την Τουρκία. Μάλιστα, ως αντίδραση στις κυπριακές ενέργειες, οι Τούρκοι και η κυβέρνηση των κατεχομένων έχουν συνάψει «συμφωνία» με το ψευδοκράτος, η οποία προβλέπει την παραχώρηση «αδειών» ερευνών στην ξηρά βορείως της Αμμοχώστου και σε θαλάσσιες περιοχές, εκ των οποίων ένα μεγάλο τμήμα επικαλύπτει τα Οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ, ακόμη και στο νότιο τμήμα του νησιού.

Έρευνες για εξεύρεση πετρελαίου ή φυσικού αερίου ξεκινάει η Τουρκία στην Κύπρο στο τέλος του μήνα. Ο επικεφαλής της τουρκικής κρατικής εταιρείας πετρελαίων (ΤΡΑΟ) Μεχμέτ Ουγιουσάλ προανήγγειλε από το Κουβέιτ την έναρξη ερευνών στα κατεχόμενα, ακόμη και σε περιοχές που έχει ήδη εκδώσει άδεια ερευνών η Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Μ. Ουγιουσάλ με απειλητικό τόνο δήλωσε ότι η Τουρκία «θα πάρει όλα τα μέτρα, εάν χρειασθεί να γίνουν γεωτρήσεις σε περιοχές που υπάρχει επικάλυψη αδειών έρευνας». Οι έρευνες στα κατεχόμενα θα ξεκινήσουν στο τέλος Μαρτίου και γι’ αυτόν το λόγο έχει αποσταλεί ήδη ο τεχνολογικός εξοπλισμός στο νησί.

Ο τούρκος αξιωματούχος, αποκαλύπτοντας την ανασφάλεια της Αγκύρας για το ενδεχόμενο να μείνει εκτός των ενεργειακών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε ακόμη ότι όλες οι εταιρείες που κάνουν γεωτρήσεις είναι «υποχρεωμένες να εξάγουν το φυσικό αέριο προς την Ευρώπη και η Τουρκία θα είναι ο μοναδικός δρόμος».

Σε ό,τι αφορά πάντως την εταιρεία Nομπλ Ένερτζι που έχει τα δικαιώματα του κυπριακού «Οικοπέδου 12», δημοσιεύματα των κυπριακών ΜΜΕ αναφέρουν ότι ενδιαφέρεται για υποθαλάσσιο αγωγό που θα μεταφέρει το αέριο στην Κύπρο σε σταθμό υγροποίησης, ο οποίος θα επιτρέψει την πιο ευέλικτη εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, απαλλάσσοντας την Κύπρο και το Ισραήλ από την εξάρτηση που θα δημιουργούσε ένας αγωγός, που διά μέσου της Τουρκίας θα μετέφερε το αέριο στην αγορά της Ευρώπης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Χουριέτ, οι εξορύξεις που ξεκίνησαν οι Κύπριοι, έχουν εξοργίσει την Τουρκία. Μάλιστα, ως αντίδραση στις κυπριακές ενέργειες, οι Τούρκοι και η κυβέρνηση των κατεχομένων έχουν συνάψει «συμφωνία» με το ψευδοκράτος, η οποία προβλέπει την παραχώρηση «αδειών» ερευνών στην ξηρά βορείως της Αμμοχώστου και σε θαλάσσιες περιοχές, εκ των οποίων ένα μεγάλο τμήμα επικαλύπτει τα Οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ, ακόμη και στο νότιο τμήμα του νησιού.

Την ίδια ώρα ο υπουργός για θέματα Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας, Εγκεμέν Μπαγίς, προέβη σε κυνική, αλαζονική και προκλητική δήλωση περί πιθανής προσάρτησης του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας που κατελήφθη κατά την εισβολή. Σε συνέντευξη στην τουρκοκυπριακή Κιμπρίς, ο Μπαγίς υποστήριξε ότι η Τουρκία «ελπίζει σε μία επανένωση στο πλαίσιο ενός ομοσπονδιακού συστήματος δύο κρατών», ωστόσο αν αυτή η λύση δεν επιτευχθεί, υπάρχει η δυνατότητα το κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να προσαρτηθεί στην Τουρκία. Η εν λόγω δήλωση προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων τόσο της ελληνοκυπριακής πλευράς, όσο και της τουρκοκυπριακής πλευράς.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 25/03/2012)

Βράζει η Μεσόγειος

Επίσκεψη Μπαράκ στην Αθήνα

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΠΑΡΑΚ

Η κυβέρνηση Παπαδήμου επισφραγίζει τη συνεργασία με το Ισραήλ αναβαθμίζοντας επιπλέον την σχέση που δημιούργησε η προηγούμενη κυβέρνηση Παπανδρέου. Έτσι την εβδομάδα που πέρασε πραγματοποιήθηκε ένας κύκλος επαφών του υπουργού Άμυνας και αντιπροέδρου της κυβέρνησης του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ, με στελέχη της πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιήθηκε αυτές τις μέρες στη  χώρα. Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για τον ίδιο υπουργό Αμύνης, ο οποίος ευθύνεται τόσο για τη σφαγή 918 αμάχων (318 παιδιά) στη Λωρίδα της Γάζας την περίοδο 2008-2009, όσο και για το λουτρό αίματος στο «Στόλο της Ελευθερίας» το 2010.

Η επίσκεψη Μπάρακ στην Αθήνα έγινε στον απόηχο της «αμυντικής» συμφωνίας που υπεγράφη μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η συνάντηση Μπάρακ με τον έλληνα υπουργό Αμύνης Δ. Αβραμόπουλο. Οι δηλώσεις Αβραμόπουλου που κάνουν λόγο «για επιλογή και δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης για εμβάθυνση της συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ», επιβεβαιώνουν και ενισχύουν την στρατιωτική και ευρύτερη συνεργασία μεταξύ των δύο κρατών. Όπως ακριβώς, δηλαδή, η ιμπεριαλιστική στρατηγική των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στην ευρύτερη περιοχή υπαγορεύει, επισφραγίζεται η ενσωμάτωση Ελλάδας και Κύπρου στις νέες πολεμικές προετοιμασίες του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ κατά του Ιράν και της Συρίας. Όταν τεθεί σε ισχύ το εμπάργκο της ΕΕ προς το Ιράν, τότε ίσως φανούν οι πρώτες σοβαρές επιπτώσεις αυτής της συμμαχίας.

Η Άγκυρα είναι φανερά ενοχλημένη από την πρωτοβουλία της Κύπρου και του Ισραήλ για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου γύρω από τη μεγαλόνησο. Ήδη έχει προχωρήσει στη χάραξη ΑΟΖ με το ψευδοκράτος ενώ τον αμέσως επόμενο μήνα, θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις γύρω από τα κατεχόμενα από τον Αττίλα εδάφη της Κύπρου. Αυξάνει τον αριθμό των υπερπτήσεων της στην ΝΑ Μεσόγειο. Η τελευταία υπερπτήση που καταγράφηκε, έγινε από τουρκικά μαχητικά πάνω από τη νήσο Ρω. Η πιο σημαντική κίνηση της Τουρκίας στη γεωστρατηγική σκακιέρα είναι η απόκτηση ενός «παρατηρητηρίου» νοτίως της Κρήτη, το οποίο βρίσκεται κοντά στις περιοχές όπου υποτίθεται θα γίνουν οι γεωτρήσεις. Η μεταβατική κυβέρνηση της Λιβύης φέρεται να ζήτησε από το τουρκικό ναυτικό να αναλάβει τη αναδιοργάνωση του στόλου της, με αντάλλαγμα μια βάση στην περιοχή της Βεγγάζης.

Στους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς έρχεται να προστεθεί και επίσημα η Αίγυπτος. Με τον ενεργειακό πυρετό να ανεβαίνει το Κάιρο επιδιώκει την συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κύπρο και την Τουρκία, απειλώντας την ελληνική ΑΟΖ. Όπως δήλωσε ο Αιγύπτιος υπουργός Πετρελαίων Αμπντουλάχ Γκχοράμπ, τα «τρία κράτη πρέπει να συμμετάσχουν στον καθορισμό των συνόρων», προσθέτοντας ότι «η αιγυπτιακή κυβέρνηση εργάζεται ήδη στην κατεύθυνση αυτή», δήλωση με την οποία αποκλείει βεβαίως από την οριοθέτηση στη συγκεκριμένη περιοχή την Ελλάδα. Στόχος της Τουρκίας και της Αιγύπτου είναι να εξαιρεθεί από τη χαρτογράφηση των ΑΟΖ η περιοχή του Καστελόριζου από την ελληνική επικράτεια, καθώς το ελληνικό νησί παρεμβάλλεται μεταξύ των ΑΟΖ Τουρκίας και Αιγύπτου.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 15/01/2012)