Όχι στη λύση με όρους Μνημονίου

nato

ΚΥΠΡΟΣ

Με συντονισμένο τρόπο διαμορφώνονται τα έως τώρα δεδομένα στο Κυπριακό. Ιδίως μετά και τις ταυτόχρονες δηλώσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου Όλι Ρεν και του Τούρκου προέδρου Αμπντουλάχ Γκιούλ. Όλως τυχαίως, την ίδια μέρα και στο ίδιο μήκος κύματος έκαναν λόγο για «λύση», με αφορμή την οικονομική κρίση στην Κύπρο. Η οικονομική επιβίωση της Κύπρου περνάει μέσα από την επίλυση του Κυπριακού.

Ανάλογα συντονίστηκε και το ντόπιο κεφάλαιο που πατρίδα δεν κοιτά. Είτε αυτό είναι ελληνοκυπριακής καταγωγής, είτε τουρκοκυπριακής. Η «πράσινη γραμμή» που (υποτίθεται) υπάρχει ανάμεσα σε αυτό καταργείται και τα οδοφράγματα που  «διαχωρίζουν» τα συμφέροντα της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής αστικής τάξης πέφτουν. Απευθύνοντας χαιρετισμό στη Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) Κύπρου, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Τουρκοκύπριων επιχειρηματιών (ISAD) Μετίν Σιαντί τόνισε ότι «οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι επιχειρηματίες πρέπει να ενώσουν τα χέρια και να συνεργαστούν για τη λύση του Κυπριακού». Στη συνέχεια εξέφρασε «την αλληλεγγύη των Τουρκοκύπριων επιχειρηματιών με αφορμή την οικονομική κρίση και ότι η συγκεκριμένη χρονική στιγμή υπαγορεύει την επίλυση του Κυπριακού… Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται επίδειξη κατανόησης και συμπάθειας και από τις δύο πλευρές», προσθέτοντας ότι «αυτό είναι η μεγαλύτερη αρετή της παρούσας ηγεσίας της ελληνοκυπριακής κοινότητας», φωτογραφίζοντας την κυβέρνηση Αναστασιάδη. Σε αυτή τη βάση η κυβέρνηση Αναστασιάδη θα εντάξει την Κύπρο στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, ενώ η εξάρτηση από το Ισραήλ θα είναι συνδετικός κρίκος με την Τουρκία.

Η Τουρκία θεωρείται πλέον παίχτης κλειδί για τη θέση του δυτικού μονοπωλιακού κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Και αυτό γιατί πρώτον προκρίνεται η μεταφορά του φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας καθότι είναι και η πιο συμφέρουσα λύση. Δεύτερον, σε ενδεχόμενη ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Δαμασκό, προβλέπεται να γίνει χρήση στρατιωτικών βάσεων εντός των συνόρων της. Όμως θα διεκδικήσει και κάποια ανταλλάγματα, ισχυροποιώντας τη θέση της στο Κυπριακό. Φυσικά, δεν θα μείνει και αμέτοχη στην εκμετάλλευση των θαλάσσιων οικοπέδων της Κύπρου. Με λίγα λόγια αυτή η περίοδος μπορεί να θεωρηθεί πλέον ως το πρώιμο στάδιο μίας επικείμενης λύσης του Κυπριακού που θα παραπέμπει σε ένα νέο σχέδιο Ανάν. Αλλά με πολύ πιο αντιδραστικούς όρους για τους λαούς της περιοχής. Χωρίς τη διενέργεια δημοψηφισμάτων και με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι. Οι δυνάμεις του ντόπιου κεφαλαίου συσπειρώνονται για να προασπίσουν τα συμφέροντά τους.

Τον ίδιο δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσουν οι λαοί της περιοχής. Για την προάσπιση των δικών τους συμφερόντων θα πρέπει να ξεπεραστεί σύντομα ο διχασμός που υπάρχει από το 2004 μεταξύ του ρεύματος του κοσμοπολίτικου «ναι» και αυτό του διεθνιστικού και πατριωτικού «όχι». Απαραίτητη είναι η αντιδιαστολή με το αστικό και εθνικιστικό «όχι». Στο πλαίσιο της κοινής συνεργασίας και της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών της περιοχής να απορριφθεί οποιοδήποτε σχέδιο πάει να επιβληθεί. Γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό θα εξυπηρετήσει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των μονοπωλίων, μέσω της αρπαγής και εκμετάλλευσης των ΑΟΖ και των εργαζομένων. Με όρους μισθών πείνας και φτώχειας, όπως ακριβώς επιβάλλουν τα μνημόνια.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 26/05/2013)

Κύπρος: Πρώτα χρεοκοπία και μετά διχοτόμηση;

rockefeller_octopus«Δεν είμαστε μόνοι μας» ήταν ένα από τα βασικά προεκλογικά σλόγκαν του εκλογικού επιτελείου του Αναστασιάδη. Προφανώς αυτό είχε να κάνει με τη φιλοξενία των εργασιών της Έκτακτης Συνόδου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος που διοργανώθηκε στην Κύπρο από το κόμμα που ηγείται, το ΔΗΣΥ.

Ένα μήνα μετά τις εκλογές και ο λαός της Κύπρου έχει υποστεί κοινωνικό σοκ μετά την επαίσχυντη απόφαση του Γιούρογκρουπ. Η εσωτερική ληστρική πολιτική σε βάρος των εργαζομένων της Κύπρου, που δειλά δειλά είχε ξεκινήσει εν αναμονή της συνομολόγησης του Μνημονίου, μετατράπηκε εν μια νυκτί σε ληστρική επιδρομή από τα γεράκια της τρόικας και κατ’ επέκταση των Βρυξελλών, λεηλατώντας το βασικό πυλώνα της οικονομίας, το χρηματοπιστωτικό της σύστημα. Όσο θα περνάει ο καιρός, θα τη βιώνει με το χειρότερο τρόπο, καθώς έπεται απότομη απομόχλευση στην οικονομία της, που θα οδηγήσει φυσικά σε απότομη κοινωνική κάθοδο. Ακριβώς το ίδιο θα συνέβαινε και σε μία οικονομία με ισχυρή παραγωγική δομή, αν οι μεγάλες της τράπεζες κατέρρεαν.

Είναι αδιαμφισβήτητο πλέον ότι η κυπριακή κοινωνία βιώνει ξανά τις συνέπειες του ταξικού συσχετισμού παγκοσμίως και τη διαπάλη για τον έλεγχο των μέσων παραγωγής. Η αρπαγή των ΑΟΖ και η εκμετάλλευση των εργαζομένων θα γίνει με τους όρους των μισθών πείνας που επιβάλλει η τρόικα. Η εκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων θα οδηγήσουν την Κύπρο με μαθηματική ακρίβεια σε μεγαλύτερο δανεισμό και περισσότερα χρέη. Ο δε εθνικός πλούτος του λαού θα φυγαδεύεται στις μαύρες τρύπες των φορολογικών παραδείσων. Μόνο που αυτή τη φορά δεν θα είναι η Κύπρος ένας από αυτούς τους «παραδείσους». Και αυτό γιατί οι ΗΠΑ προκρίνουν την ηγεμονία της Γερμανίας στην ευρωπεριφέρεια αναθέτοντάς της την αποστολή της οικονομικής αποδυνάμωσης της Κύπρου για να προωθήσει τα συμφέροντα των μονοπωλίων της στον τομέα της ενέργειας.

Χαρακτηριστικό είναι το άρθρο του πρώην γ.γ. του ΝΑΤΟ και εκπρόσωπο της ΕΕ σε θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας, Χαβιέ Σολάνα που λίγο πολύ θεωρεί «άνθρωπο κλειδί τον Αναστασιάδη γιατί το 2004 υποστήριξε ένθερμα το Σχέδιο Ανάν» και που «τώρα στο τιμόνι της Κύπρου ίσως ξανανοίξει ο δρόμος για ένα νέο κύκλο διαλόγου και επίλυση της εδαφικής διένεξης που θα έβαζε την Κύπρο ακόμη περισσότερο εντός της ΕΕ και οι οικονομικές συνέπειες λόγω των ενεργειακών αποθεμάτων της θα εκτείνονταν σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο».

Το πολυκλαδικό – πολυεθνικό μονοπώλιο, ως βασικός υποκινητής των εξελίξεων στην ΝΑ Μεσόγειο, προτάσσει τη μεταφορά μέσω Τουρκίας των τεραστίων αποθεμάτων φυσικού αερίου στα ανοιχτά της Κύπρου γιατί αποτελεί την πιο οικονομική λύση. Όπως έκανε και στη περίπτωση της κατασκευής του διαδριατικού αγωγού φυσικού αερίου TAP, που η κυβέρνηση των ΗΠΑ υποστηρίζει με πάθος. Μέχρι και στο σημείο να απειλήσει την κυβέρνηση Σαμαρά ότι αν δεν υπογράψει, θα κάνει τα στραβά μάτια σε περίπτωση που η Τουρκία αντιδράσει βίαια. Σκοπός φυσικά είναι απομονωθεί ενεργειακά από την περιοχή η Ρωσία.

Έτσι η Τουρκία αποκτά σιγά σιγά κυρίαρχη θέση στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, αφού ενεργειακά μετατρέπεται σε παίχτης – κλειδί για το δυτικό μονοπωλιακό κεφάλαιο. Παράλληλα, η στρατηγική συνεργασία Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβιβ αποδεικνύεται μια φούσκα. Εύθραυστη ήταν και η «πολυμερής» εξάρτηση της Κύπρου, όπως με έπαρση την χαρακτήριζε η προηγούμενη κυβέρνηση Χριστόφια. Ιδίως έως τώρα που η Ρωσία κρατάει διστακτική στάση.

Δεν υπάρχει ένα κράτος στη σύγχρονη ιστορία που να συμμάχησε με το Ισραήλ και να ευνοήθηκε. Αντιθέτως, όλα έπαιξαν το ρόλο του υπηρέτη, ενώ στο εσωτερικό τους πάντα επικράτησαν πολιτικές και οικονομικές ανισορροπίες. Έπρεπε να περιμένει τρία περίπου χρόνια η συγγνώμη του Νετανιάχου προς τον Ερντογάν για τη δολοφονία των Τούρκων πλοίο «Μαβί Μαρμαρά». Υποτίθεται ότι το Ισραήλ είναι στρατηγικός σύμμαχος της Κύπρου. Μέχρι και οι ΗΠΑ τότε την είχαν καταδικάσει και τώρα πιέζουν για την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο συμμάχων τους. Κι όλα συνέβησαν την προηγούμενη εβδομάδα κατά τη διάρκεια επίσκεψης του Ομπάμα στο Ισραήλ.

Την ίδια ώρα έχει απεμποληθεί η διαχρονική φιλική στάση προς τους αραβικούς λαούς στο όνομα της «στρατηγικής συμμαχίας» με το κράτος – στρατοκράτη, το Ισραήλ. Ο Λίβανος αρνείται να επικυρώσει διά του κοινοβουλίου του τη συμφωνία καθορισμού της ΑΟΖ που υπέγραψε με την Κύπρο το 2006, καθότι η ΑΟΖ Ισραήλ – Κύπρου καταπατάει κυριαρχικά δικαιώματα. Η Αίγυπτος μόλις πρόσφατα ανακοίνωσε ότι δεν αναγνωρίζει την κυπριακή ΑΟΖ, ενώ είναι διατεθειμένη να καθορίσει με την Τουρκία. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι το «οικονομικό θαύμα» της Κύπρου, που ξεκίνησε στα τέλη του ’70 και τις αρχές του ’80 οφείλεται εν πολλοίς σε αραβικά κεφάλαια που εισέρρευσαν λόγω της αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Όλες αυτές οι ραγδαίες εξελίξεις οδηγούν για την ώρα την Κύπρο στη διεθνή απομόνωση. Τόσο απομονωμένη δεν υπήρξε ούτε την εποχή του Μακαρίου. Με φόντο την κυπριακή χρεωκοπία είναι πιο ευάλωτη από ποτέ. Πέρα από την απότομη φτωχοποίηση του λαού, κινδυνεύει και η ίδια της η υπόσταση ως ανεξάρτητου κράτους.

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ (01/04/2013)

Να χρεοκοπήσουν οι τράπεζες και όχι οι λαοί!

Η Κύπρος σε Μνημόνιο

Το «Όχι» στο αναγκαστικό κούρεμα των καταθέσεων φυσικά πρέπει να χαιρετιστεί και να στηριχθεί ως δείγμα ανυπακοής και αντίστασης κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως κατά του σκληρού πυρήνα της ζώνης του ευρώ.

Από την άλλη όμως, δεν παύει να είναι σημάδι ταλάντευσης της κυπριακής αστικής τάξης, ανάμεσα στην ευθυγράμμιση με το μοντέλο ανάπτυξης που προτείνει η Γερμανία και η ΕΕ και στην υπεράσπιση του υφιστάμενου παρασιτικού μοντέλου, δηλαδή αυτού ενός φορολογικού παραδείσου και των τραπεζικών πλυντηρίων που εκφράζεται μέσω της συμπόρευσης με τη Ρωσία.

Ο κυπριακός λαός δεν έχει πια συμφέρον να αποδεχτεί ούτε το ένα μοντέλο ανάπτυξης, ούτε το άλλο. Ιδίως τώρα με τις νέες εξελίξεις. Όπως δεν έχει συμφέρον να αποδεχτεί ούτε τη μία, ούτε την άλλη μορφή εξωτερικού δανεισμού. Παρά τις επιμέρους διαφορές τους, διαφορές που αφορούν στα αστικά συμφέροντα και πιο συγκεκριμένα στη διάσωση των χρεωκοπημένων τραπεζών και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων.

Ο κυπριακός λαός και τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να διαλέξουν, όπως η αστική τάξη, την ιμπεριαλιστική σημαία υπό την οποία θα τεθούν για να προστατέψουν και αυτά τα συμφέροντά τους. Η Κύπρος για τη Γερμανία, τη Ρωσία και τις χώρες της ΕΕ αποτελεί πεδίο ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με κοινό παρονομαστή την πολιτική και υλική απαξίωση της εργασίας και την εθνική υποτέλεια.

Και το ένα δάνειο και το άλλο θα επιφέρουν δεινά στον κυπριακό λαό. Θα του αφαιρέσουν τη δημόσιο εθνικό πλούτο που επί δεκαετίες ο ίδιος δημιούργησε. Θα του μειώσουν τους μισθούς και θα καταρρακώσουν το ασφαλιστικό σύστημα. Επιπλέον, θα ραπίσει την εθνική του ανεξαρτησία, για την οποία δεκαετίες παλεύει συρρικνώνοντας την ίδια του τη δημοκρατία.

Το να χρεωθεί ο κυπριακός λαός ένα δάνειο 10 δισ. από την τρόικα και να του υπεξαιρέσουν 6-7 δις από τα ασφαλιστικά του ταμεία φυσικά αποτελεί την πιο επώδυνη λύση γι’ αυτόν. Η μόνη λύση που μπορεί να τον διασφαλίσει μελλοντικά είναι η ανεμπόδιστη χρεωκοπία των τραπεζών. Σε πρώτο στάδιο να ενσωματώσει στη δική της πραγματικότητα ένα μοντέλο τύπου Ισλανδίας, με τη θέσπιση πλαισίου για το δημόσιο κοινωνικό έλεγχό τους. Αυτό όμως προϋποθέτει την έξοδο της Κύπρου από τη ζώνη του ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οποιαδήποτε άλλη λύση θα πλήξει βάναυσα τα εργατολαϊκά στρώματα. Αρωγός σε αυτό το ομολογουμένως δύσκολο εγχείρημα είναι η εθνικοποίηση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου με τα έσοδα να πηγαίνουν στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.

 Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, (23/03/2013)

Υποταγή του ΑΚΕΛ στον δρόμο του Μνημονίου

left or right

Λίγες μέρες μετά τη συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης Χριστόφια και της τρόικας, η ολομέλεια της κυπριακής Βουλής υπερψήφισε 24 μνημονιακά νομοσχέδια. Δεν χρειάστηκαν ούτε καν 30 λεπτά για την ψήφισή τους. Γεγονός που αποτελεί νέο «ρεκόρ γκίνες» στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Σημειωτέον ότι η πλειοψηφία των νομοσχεδίων ψηφίστηκε ομόφωνα. Μόνο τρία νομοσχέδια ψηφίστηκαν κατά πλειοψηφία. Μεταξύ αυτών που κράτησαν αρνητική στάση ήταν ο ανεξάρτητος βουλευτής Ζ. Κουλία, γνωστός για τις ακροδεξιές του θέσεις και o πραξικοπηματίας Ν. Κουτσού, του ακροδεξιού ΕΥΡΩΚΟ.

Είναι πραγματικά απογοητευτικό να βλέπει κανείς κομμάτια της άκρας Δεξιάς να καταψηφίζουν κάποια από τα αντιλαϊκά μέτρα και να μην παρουσιάζεται έστω ένας «αντάρτης» από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΑΚΕΛ. Κάποιος από την κοινοβουλευτική ομάδα που να σεβαστεί τις όποιες αξίες και ιδανικά έχουν απομείνει από την ιστορία του ΑΚΕΛ.

Αντ’ αυτού, ο γ.γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού έκανε έκκληση να παραμείνουν όλοι σοβαροί και υπεύθυνοι και να χειριστούν τα ζητήματα στο διαμορφωμένο πλέον πλαίσιο της συναίνεσης. Η συγκεκριμένη δήλωση έγινε μετά από τη συνάντηση που είχε με αντιπροσωπεία από την οικονομική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και η οποία αποτελείτο από τον βουλευτή και καθηγητή Γιώργο Σταθάκη και τον καθηγητή Σπύρο Λαπατσιώρα.

Πρόκειται για δύο αντιπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ που μοιράζουν δεξιά –κι όχι αριστερά– διαπιστευτήρια στους κυρίαρχους κύκλους, προετοιμάζοντας το έδαφος προκειμένου να γίνουν κυβέρνηση. Ιδίως ο τελευταίος διαφημίζει συνεχώς το τελευταίο διάστημα το παράδειγμα της αριστερής κυβέρνησης Χριστόφια. Κατά τον καθηγητή Σ. Λαπατσιώρα η διαπραγμάτευση με την τρόικα θεωρείται επιτυχής και επιτρέπει την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων. Για πού και για ποιους όμως; Είναι γνωστό ότι η κρίση της υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου, που μαίνεται από το 1973, έχει περάσει σε μια νέα, πολύ πιο άγρια φάση. Σε ένα τέτοιο τοπίο η λογική του «ήπιου» Μνημονίου αποτελεί την απαρχή για το σάρωμα οποιασδήποτε κατάκτησης του εργατικού κινήματος. Αυταπατάται κανείς αν θεωρεί ότι αυτό το είδος σοσιαλδημοκρατίας –που βρίσκεται στο επίπεδο του τακτικισμού–- είναι σε θέση να σταθεί. Άμεση συνέπεια είναι η ενσωμάτωση των οργανωμένων φορέων της εργασίας στο κεφαλαιακό κατεστημένο, υποθηκεύοντας τον πλούτο του κόσμου της εργασίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συνένοχη στάση αποχής της ΠΕΟ (ΑΚΕΛ) και της ΣΕΚ (ΔΗΣΥ) από τις κινητοποιήσεις επ’ αόριστο των εργαζομένων στους ημικρατικούς, έως ότου ανακληθεί η απόφαση που προβλέπει τη δανειοδότηση προς το κράτος ύψους 200 εκατ. ευρώ, από τα ταμεία συντάξεων των εργαζομένων της Σίτα και της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ).

Είναι δεδομένο ότι στο μέλλον το κυπριακό χρέος θα είναι μη βιώσιμο. Αυτό θα οδηγήσει σε κούρεμα των κυπριακών ομολόγων στα πρότυπα του ελληνικού PSI με αποτέλεσμα ο μόχθος των εργαζομένων στις ημικρατικές να θυσιαστεί.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 22/12/2012)

Ο «Αττίλας ΙΙΙ» εισβάλλει στην Κύπρο με το ρόπαλο του Μνημονίου

Η νέα εποχή οικονομικής επικυριαρχίας για την πολύπαθη Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλέον γεγονός. Μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου αναμένεται να πέσουν οι υπογραφές, οπότε η χώρα θα υπαχθεί επίσημα σε καθεστώς Μνημονίου. Με ήδη περιορισμένη την εθνική της κυριαρχία από την Τουρκία και τη Μεγάλη Βρετανία, το έγκλημα ολοκληρώνεται.

Οι όποιες ελπίδες υπήρχαν για την αποτυχία της συμφωνίας μεταξύ της αριστερής κυβέρνησης Χριστόφια και της τρόικας, δυστυχώς αποδείχτηκαν φρούδες. Το τελευταίο διάστημα πολλοί ήταν αυτοί που έλεγαν ότι η κυβέρνηση Χριστόφια θα πήγαινε την επικύρωση από αναβολή σε αναβολή, μέχρι τις προεδρικές εκλογές στις αρχές του 2013. Μάταια όμως. Γι’ άλλη μία φορά επικράτησε η λογική της «νομιμοφροσύνης» και του «κυβερνητισμού» στις τάξεις της. Η ιστορία έγραψε ότι το πρώτο Μνημόνιο θα φέρει την υπογραφή της αριστερής κυβέρνησης Χριστόφια, υποθηκεύοντας το μέλλον του τόπου και φυσικά την ίδια την κυπριακή Αριστερά.

Όσα δεν κατάφερε η Δεξιά να επιβάλει εδώ και δεκαετίες –γιατί είχε πάντα απέναντι τον λαϊκό παράγοντα με κύριο εκφραστή του το μαχητικό ΑΚΕΛ ως αντιπολίτευση– τα κατάφερε η κυβέρνηση Χριστόφια. Η εκλογή της προ πενταετίας έφερε έναν άνεμο αισιοδοξίας στις τάξεις όλου του προοδευτικού κόσμου της Κύπρου. Την είχε εμπιστευτεί για τις διακηρύξεις της που αφορούσαν τη λύση του χρόνιου εθνικού της προβλήματος. Στην πορεία όμως στράφηκε προς το αντιδραστικό κράτος – χωροφύλακα της περιοχής, το Ισραήλ, που πνίγει στο αίμα πάλι τον παλαιστινιακό λαό.

Η Κύπρος δεν θα παίξει το ρόλο του συμμάχου, αλλά του υπηρέτη λόγω του υπερδανεισμού και του χρέους. Ενός χρέους που προήλθε από το PSI και φέρει μεταξύ άλλων την υπογραφή της κυπριακής κυβέρνησης, που δημιουργεί μια μαύρη τρύπα στο χρηματοπιστωτικό της σύστημα κι ετοιμάζεται και πάλι να υπηρετήσει τις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου και της ΕΕ. Το δάνειο από τον μηχανισμό «στήριξης» θα είναι 17,5 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή είναι και το ΑΕΠ της! Τα 10 δισ. θα πάνε απευθείας στις τράπεζες. Τα υπόλοιπα θα καλύψουν τις τρύπες που δημιουργήθηκαν στα δημόσια οικονομικά με την απευθείας χρηματοδότηση των τραπεζών. Το αντίτιμο θα περιλαμβάνει περαιτέρω μείωση μισθών κατά 16%, αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 67, κατάργηση της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής, καθώς και περικοπές στις συντάξεις και κατάργηση επιδομάτων. Ούτε λόγος δεν γίνεται για την αύξηση του εταιρικού φόρου, που είναι ο χαμηλότερος στην ευρωζώνη (10%). Ο μέσος εταιρικός φόρος στην ευρωζώνη είναι 26,1%. Το πακέτο περιλαμβάνει και την ιδιωτικοποίηση «φιλέτων», δηλ. κερδοφόρων επιχειρήσεων του Δημοσίου όπως η CYTA, που έχει 1δισ. ευρώ κέρδος.

Για τις εντυπώσεις, κύκλοι της κυβέρνησης διαμήνυαν ότι κατάφεραν να φέρουν ένα ήπιο Μνημόνιο. Όπως όμως δεν υπάρχει «ολίγον έγκυος» έτσι και δεν υπάρχει ήπιο Μνημόνιο! Όπου και αν πάτησε το πόδι του το ΔΝΤ, άφησε πίσω του κοινωνικά συντρίμμια, εκατομμύρια ανέργους και μισθούς Μπαγκλαντές (σχεδόν)! Η ελληνική εμπειρία μάς δίδαξε ότι μετά το πρώτο Μνημόνιο, επιβάλλεται ένα –πολύ πιο σκληρό– δεύτερο και τρίτο.

Όλα δείχνουν ότι σε λίγους το μήνες το πολιτικό σκηνικό της Κύπρου θα αλλάξει. Ο Νίκος Αναστασιάδης του δεξιού ΔΗΣΥ, που αγωνιούσε μήπως και δεν υπογράψει η κυβέρνηση Χριστόφια το Μνημόνιο, θα βρει στρωμένο «κόκκινο» χαλί. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και πάλι ως φάρσα. Ο Μακάριος το 1974 κάλεσε το Συμβούλιο Ασφάλειας να αποκαταστήσει την «συνταγματικήν τάξιν» και στο αριστερό ΑΚΕΛ έλαχε ο τραγικός ρόλος να βάλει την υπογραφή του στην επέλαση των οικονομικών τανκς της τρόικας.

Δεν έχει κλείσει μία δεκαετία από τότε που οι ξένοι επικυρίαρχοι επιχείρησαν να επιβάλουν το επαίσχυντο Σχέδιο Ανάν για τη δήθεν λύση του εθνικού ζητήματος. Τότε που το 73% του κυπριακού λαού τους το έτριψε στη μούρη. Κατάφεραν όμως τελικά να επιβάλουν τον «κοινωνικό Ανάν», προκειμένου να γίνει η Κύπρος έρμαιο των ιμπεριαλιστικών βλέψεων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Και όλα αυτά με φόντο τα κοιτάσματα πετρελαίου, τα οποία οι κυρίαρχοι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί φρόντισαν να τα «αξιοποιήσουν» για να «ζαλίσουν» τον κυπριακό λαό, ο οποίος δεν θα δει να βελτιώνεται το βιοτικό του επίπεδο από την εκμετάλλευσή τους.

Αντιθέτως, θα γίνει μάρτυρας υπεξαίρεσης του εθνικού του πλούτου και μάλιστα ούτε καν από την ντόπια αστική τάξη, αλλά από την ξένη. Τα συμφέροντα που διακυβεύονται ξεπερνούν κατά πολύ τη δυναμική του κυπριακού κεφαλαίου. Η δανειακή σύμβαση είναι όσο ο ετήσιος πλούτος και δεν προβλέπονται πόροι που θα διοχετεύονται στην παραγωγή.

Με την έναρξη των διαπραγματεύσεων, η τρόικα επέβαλε την υπεξαίρεση όλων των πιθανών εσόδων από την άντληση και αξιοποίηση των υδρογονανθράκων και τη διάθεσή τους στην εξυπηρέτηση των δανείων. Στο σχέδιο δράσης για το Ταμείο Υδρογονανθράκων υπάρχει αναφορά για ενημέρωση της τρόικας. Οι ξένοι πιστωτές επέβαλαν και μια ρήτρα – κλειδί για να το ελέγχουν, σύμφωνα με την οποία οι εισροές και εκροές του Ταμείου Υδρογοναναθράκων περιλαμβάνονται στον κρατικό προϋπολογισμό και άρα προορίζονται για εξόφληση του χρέους…

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 25/11/2012)

ΑΚΕΛ: Αντι-ευρώ ασκήσεις

ΚΥΠΡΟΣ

Τα κύρια σημεία της τελευταίας συνέντευξης Κυπριανού που αξίζει κανείς να επικεντρωθεί ήταν η δήλωση «εάν η τρόικα επιμένει σε οδυνηρότατα μέτρα για να παραμείνουμε στη ζώνη του ευρώ, τότε δεν πρέπει να πεισμώσουμε και να πούμε ότι παραμένουμε όσο οδυνηρά κι αν είναι τα μέτρα». Αμέσως ζητήθηκε από τον δημοσιογράφο να διευκρινίσει αν αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο αποχώρησης της Κύπρου από την ευρωζώνη, με τον Α. Κυπριανού να ξεκαθαρίζει ότι «σίγουρα το αφήνω ανοικτό το θέμα!

Από την στιγμή που απευθυνθήκαμε στον μηχανισμό στήριξης για εξασφάλιση δανείου, αυτό που προέχει είναι η διαπραγμάτευση με την με την τρόικα να πετύχουμε τους καλύτερους δυνατούς όρους, για να υπερασπιστούμε τις βασικές κατακτήσεις των εργαζομένων, για να διασφαλίσουμε την προοπτική της οικονομίας μας και για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της πατρίδας μας».

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι φανερά ενοχλημένοι εκφραστές της «ευρωδουλικής» αντίληψης της Κύπρου αντέδρασαν εντόνως: «Οι δηλώσεις αυτές επιτείνουν την κρίση εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας της κυπριακής οικονομίας και λειτουργούν κακόβουλα θέλοντας να καταστρέψουν το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΣΥ, Χάρης Γεωργιάδης. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ, Φώτης Φωτίου, χαρακτήρισε άστοχη και ατυχή τη δήλωση Κυπριανού, προσθέτοντας ότι τάχα προκαλεί σύγχυση και αβεβαιότητα στο εσωτερικό και στους ξένους. «Τέτοιες δηλώσεις μόνο ζημιά προκαλούν στην οικονομία και τον τόπο», τόνισε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΕΔΕΚ, Δημήτρης Παπαδάκης, ενώ πρόσθεσε ότι θα ήταν πολιτική και οικονομική καταστροφή μια ενδεχόμενη έξοδος από το ευρώ. Διερωτήθηκε επίσης «τι εντύπωση δίνεται στο εξωτερικό».

Αμέσως ακολούθησε γραπτή δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέφανου Στεφάνου αναφέροντας ότι σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, δεν τίθεται θέμα εξόδου της Κύπρου από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Αν όμως κάποιος διαβάσει την απομαγνητοφωνημένη ομιλία Κυπριανού, όπως αυτή δημοσιεύτηκε από το ίδιο το ΑΚΕΛ, θα διαπιστώσει ότι αφήνεται ανοικτό το ενδεχόμενο εξόδου της Κύπρου από την ευρωζώνη. Το ερώτημα πάντως που έθεσε ο γ.γ. του ΑΚΕΛ ήταν ξεκάθαρο.

Δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες. Η δήλωση Κυπριανού σε μια περίοδο που η κρίση στην ευρωζώνη ολοένα και βαθαίνει, με τη λαϊκή δυσαρέσκεια συνεχώς να φουντώνει σε όλα τα κράτη μέλη του ευρωπαϊκού Νότου, αποτελεί μια θετική εξέλιξη ανεξάρτητα από τις αληθινές προθέσεις ή τις όποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Σε άλλα κράτη, όπως στην Ελλάδα, αυτοί που διεκδικούν μια «αριστερή κυβέρνηση» δεν μπορούν να ξεπεράσουν τα φοβικά σύνδρομα του ευρωμονόδρομου. Από την άλλη, φυσικά, μια τέτοια δήλωση ανεβάζει απότομα τον πήχη για το ίδιο το ΑΚΕΛ και θα είναι ακόμα πιο οδυνηρό και απογοητευτικό το ενδεχόμενο η υπαγωγή της Κύπρου σε καθεστώς Μνημονίου να φέρει την υπογραφή του.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 30/09/2012)

Αποικία του Ισραήλ η Κύπρος

Κοινές ασκήσεις Αθήνας Τελ-Αβίβ

Μεγάλη κινητικότητα παρουσιάζουν οι εξελίξεις στην Κύπρο τον τελευταίο μήνα. Το προηγούμενο διάστημα η Τουρκία εμφανίστηκε με την τακτική της διαξονικής απειλής κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή με τις απειλές του πολεμικού της στόλου σε σχέση με τις υποθαλάσσιες έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ και με το παιχνίδι που παίζει γύρω από το ζήτημα του ανοίγματος της Αμμοχώστου. Την εβδομάδα που πέρασε, τη σκυτάλη πήρε το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ που τοποθετήθηκε πια και επισήμως υπέρ της Κύπρου.

Αυτό αποκαλύπτεται στην επιστολή που απέστειλε ο Aμερικανός γερουσιαστής Χάουαρντ Μπέρμαν προς στην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, πό την οποία ζητεί «ριζική επανεκτίμηση της αμερικανικής πολιτικής έναντι της Κύπρου», καλώντας την να καταδικάσει τη στάση της Τουρκίας για τα θέματα που σχετίζονται με το Kυπριακό. Ο Χάουαρντ Μπέρμαν, καλεί την Αμερικανίδα υπουργό να καταδικάσει τις απειλές της Άγκυρας σε σχέση με την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ της, καθώς και την πολιτική αλλοίωσης της δημογραφικότητας της περιοχής.

Ο Μπέρμαν δεν είναι τυχαίος. Είναι ο ηγέτης της δημοκρατικής πλειοψηφίας στην επιτροπή Εξωτερικών της αμερικανικής Βουλής και ο πιο ισχυρός παράγοντας του εβραϊκού λόμπι. Όπως τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί και το πότε έγινε αυτή η κίνηση. Η επιστολή αυτή στάλθηκε μία ημέρα μετά την εκτεταμένη στρατιωτική συμφωνία ανάμεσα σε Κύπρο και Ισραήλ. Η συμφωνία έγινε κάτω από άκρα μυστικότητα και ανακοινώθηκε μετά την υπογραφή μεταξύ του διευθυντή του στρατιωτικού γραφείου του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, Τζέικομπ Λαόρ και του υπουργού Άμυνας της Κύπρου, Δημήτρη Ηλιάδη. Πλέον, η Κυπριακή Δημοκρατία μετατρέπεται σε αποικία του Ισραήλ. Κι αυτό γιατί στη συμφωνία αυτή προβλέπεται τόσο η συνεργασία στον τομέα της στρατιωτικής βιομηχανίας, όσο και στον αμιγώς στρατιωτικό. Αφού εκτός από τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ των δύο κρατών, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις θα αναλάβουν τη στρατιωτική εκπαίδευση της κυπριακής εθνοφρουράς σε διάφορους τομείς! Επί της ουσίας, το κράτος του Ισραήλ αναλαμβάνει την κυριότητα της ευθύνης για την εθνική άμυνα της Δημοκρατίας, έχοντας υπό την ευθύνη του και τον έλεγχό του τις κυπριακές στρατιωτικές δυνάμεις. Όπως αναφέρει ο κυπριακός Tύπος, αξιωματικοί του ΓΕΕΦ θα μεταβούν στο κέντρο τακτικών επιχειρήσεων και σχεδιασμών μάχης των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων, με σκοπό να επιμορφωθούν.

Το ΑΚΕΛ χαιρέτισε την επιστολή του αμερικανού γερουσιαστή προς την υπουργό των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον διά του εκπροσώπου Tύπου του, Γιώργου Λουκαΐδη, προσθέτοντας ότι «ο κ. Μπέρμαν δεν είναι τυχαίο πρόσωπο, είναι σημαντικός παράγοντας στο εβραϊκό λόμπι και βεβαίως ένα σημαντικό μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου». Την ίδια ώρα το Ισραήλ και η Ελλάδα ολοκλήρωσαν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις για πρώτη φορά στην ανατολική Μεσόγειο.

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, ο8/04/2012)