Λύση με το μαχαίρι στο λαιμό

Το Σχέδιο Ανάν με τα ρούχα ενός άλλου

Το Σχέδιο Ανάν με τα ρούχα ενός άλλου

Με την μορφή του κατεπείγοντος καλούνται οι εκπρόσωποι των δύο κοινοτήτων Αναστασιάδης και Έρογλου να συνομιλήσουν και να συμφωνήσουν σε μια κοινή πρόταση για τη λύση του κυπριακού. «Ο πραγματικός στόχος δεν είναι η δημιουργία μιας νέας ομόσπονδης στέγης στην Κύπρο, αλλά η φθηνή μεταφορά αερίου», γράφει ο τ/κ δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ στην εφημερίδα ο Πολίτης.

Ο «άνθρωπος κλειδί», όπως τον είχε χαρακτηρίσει και ο πρώην ΓΓ του ΝΑΤΟ και εκπρόσωπο της ΕΕ σε θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας, Χαβιέ Σολάνα, για την λύση δεν είναι άλλος από τον Αναστασιάδη. Γιατί όπως είχε αναφέρει πριν κάποιους μήνες για τον άνθρωπο κλειδί του ε/κ κεφαλαίου, «το 2004 υποστήριξε ένθερμα το Σχέδιο Ανάν» και «που στο τιμόνι της Κύπρου θα ξανανοίξει ο δρόμος για την λύση που θα βάλει την Κύπρο ακόμη περισσότερο εντός της ΕΕ».

Το ΑΚΕΛ, από την άλλη, δια στόματος του ΓΓ του δηλώνει ότι δεν θα στηρίξει μια λύση η οποία θα δένει την Κύπρο στο ΝΑΤΟ. Είναι αλήθεια ότι η θέση της μη ένταξης στο ΝΑΤΟ αποτελούσε για το ΑΚΕΛ το αντιστάθμισμα στις υποχωρήσεις που έκανε στην ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, στην ΟΝΕ και στο μνημόνιο. Πλέον έφτασε ο καιρός να δείξει και στη πράξη την θέση του για την ένταξη στο ΝΑΤΟ καθότι αυτό επιβάλει η λύση.

Το δεδομένο είναι ότι οι συνομιλίες δεν είναι παράγωγο προσέγγισης της ε/κ και τ/κ κοινότητας, αλλά προϊόν εκβιαστικών πιέσεων. Όπως και το Μνημόνιο, που αφού υποθήκευσε το ταξικό ζήτημα, θα αποτελέσει τον πολιορκητικό κριό για το ΝΑΙ υποθηκεύοντας και το εθνικό. Όπως γράφτηκε στο κυπριακό μέσο Άστρα επικαλούμενο διαρροές από διπλωματικές πήγες της Νέας Υόρκης, «σε περίπτωση που οι δυο πλευρές δεν επιδείξουν βούληση για λύση του κυπριακού, ο διεθνής παράγοντας δεν θα προσφέρει πλέον καμία βοήθεια με όλα τα συνεπακόλουθα».

Ήδη υπάρχουν συμφωνίες για την κατασκευή αγωγού που θα συνδέει την Κύπρο με την Τουρκία και θα μεταφέρει το φυσικό αέριο από τη Μεσόγειο στην Ευρώπη μέσω της ΑΟΖ της Κύπρου. Αυτές αφορούν προς το παρόν δύο ενεργειακά μονοπώλια, την ισραηλινή εταιρεία Delek και την τουρκικής Zorlu Energy και αναμένεται η προσθήκη σε αυτές της αμερικανικής Noble Energy. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να βρεθεί μία λύση στο κυπριακό που να εξυπηρετεί αυτές τις συμφωνίες, αυξάνοντας την πιθανότητα δημιουργίας μιας εύθραυστης ισορροπίας στη περιοχή.

Μόνο απαξίωση και απόρριψη πρέπει να επιδείξει ο κυπριακός λαός σε αυτούς που χαράζουν τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την ιμπεριαλιστική ειρήνη, για να εξυπηρετήσουν με δουλοπρέπεια τα ενεργειακά μονοπώλια. Υπό αυτό το πρίσμα και μόνο, ποιοι είναι οι εχθροί της ειρήνης; αυτοί που λένε ΟΧΙ στην κατεπείγον λύση που προτάσσουν οι πολιτικοί εκπρόσωποι των πολυεθνικών του φυσικού πλούτου που πρώτα διαμελίζουν έναν λαό και μετά του επιβάλουν μια λύση συνομοσπονδίας διαιωνίζοντας τους ανταγωνισμούς; ή αυτοί που λένε ΝΑΙ χωρίς να συνυπολογίζουν τους παραπάνω παράγοντες;

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 23/2/2013)